KARANLIK BÖYLE BAŞLAR
İnsanın insanlığını kaybetmesi çoğu zaman gürültüyle değil, sessizlikle başlar. Önce kalbi kararır. Bu kararma bir anda fark edilmez; merhametin yok olmaya yüz tutması, empatinin azalmasıyla…
İnsanın insanlığını kaybetmesi çoğu zaman gürültüyle değil, sessizlikle başlar. Önce kalbi kararır. Bu kararma bir anda fark edilmez; merhametin yok olmaya yüz tutması, empatinin azalmasıyla…
Zihin–Beden Bağının Bilimsel Gerçekliği: Olumlu İçsel Konuşmanın Şifa Sürecine Etkisi Son yıllarda “zihin ve beden birbiriyle konuşur” ifadesi sadece bir metafor olmaktan çıkıp, güçlü bilimsel…
İnsanlar affetme konusunda inanılmaz katılar. “Affetmem” Bu kadar net, bu kadar keskin. Aylarca, bazen yıllarca susarak cezalandırırlar. Yok sayarak, aynı tonda karşılık vererek, soğuk davranarak……
Zihni susmayan birine “derin nefes al”, “anda kal”, “bedenini hisset” vb. demek boğulmak üzere olana “yüzmeyi hatırla” demek gibi bir şey. O an o insanın…
Hiç otobüste camdan dışarı bakarken, kulaklığında şarkı çalarken birden “Ben ne yapıyorum hayatımda?” diye düşündüğün oldu mu? Ya da sabah kahveni içerken, telefonuna bakmadan önce…
Öfke, kırgınlık, incinme ya da hayal kırıklığı… Çoğu zaman bu duygular bir başkasının bize yaptıklarıyla ilgiliymiş gibi görünür. “O böyle davranmasaydı ben de sinirlenmezdim.” demek…